Thursday, September 10, 2015

Луксембург - Македонија пред празнично расположение

Ништо ново. Изгубивме.

Ако евентуално победиме првенствен натпревар со македонската фудбалска репрезентација тогаш веројатно ќе биде спортски шок, изненадување, сензација.

Претпоставувам ќе следат анализи во удобни фотелји во куќата на фудбалот или уште подобро, во некој од хотелите во Охрид за да видиме каде се грешките. Можеби увезениот селектор и овој пат ќе крене раце, а можеби и некој од фудбалерите ќе направи инцидент референцирајќи до нешто што не функционира во репрезентацијата и тоа ќе го направи со недоречености, затоа што ако каже некакви детали може да го „изеде мрак“, демократски мрак. Така недоречен во излагањето од кое може да се насети лутина, бес и незадоволство, ќе исчезне, односно ќе се врати во клубот некаде во странство каде што си го вади лебот со преќутна порака што со народна терминологија би звучела... „Ебете си мајката бе!“.

Еве јас, како чаршиски фудбалски експерт ќе направам анализа за основата на проблемот (Root Cause Analysis - RCA) за тоа зошто македонската фудбалска репрезентација изгуби од Луксембург, а и зошто губи и од Андора и од аматери што се натпреваруваат во првенствата на UEFA и FIFA.
Не би сакал да си правам ментална гимнастика со површината на проблемот зошто изгубивме од Црвените Лавови и да се истурам на Абдурахими поради двата промашени зицери. Веројатно до сега тоа го направија дел од верните навивачи на репрезентацијата на кое „истурање“ верувам не заборавиле да додадат и доза пцости и клетви поради неговата национална припадност. (да не си му во кожа на човекот по лошата реализација во натпреварот со Луксембург). На секој може да му се случи да промаши, да има лоша игра, да има лош ден, а за нашата репрезентација и нас, љубителите на спортот во кој наоѓаме дел од секојдневната забава покрај секојдневните говнарии што ги живееме, лошата игра и малерите се стандард и редовно сценарио. Успехот на репрезентациајта е само спортски шок што го има повремено и ништо повеќе.

И пред да почнам да пишувам за тоа што е моето мислење за основните причини поради кои сме после стотото место на ранг листата на FIFA, би сакал да напишам дека доколку не направиме подобрувања во некои од сегментите што ќе ги спомнам, мислам дека нема основано очекување за континуирана радост и задоволство што би ни го приредил националниот фудбалски тим. Фудбалот ќе ни приредува само шокови. (ова последново со Луксембург не беше шок, ова за жал е очекувана последица на тоа што веројатно се случува со години)



  • Непрофесионализам, простаклук, корупција, личните интереси пред заедничките
    Немаме почит меѓу себе. Си ги пикаме преку ред децата, внуците, пријателите на места што не ги заслужуваат. Едните заобиколуваат процес на филтрирање квалитет, а другите се „добри пријатели“ или гледаат профит преку мито и корупција. Се тоа за сметка на талентирани и мотивирани деца што сонуаат и вложуваат за да играат во национален тим.
    За да играш во националниот тим, доволно е на право место да дадеш пари (едноставно да си го купиш местото во репрезентацијата) за да си го збогатиш резимето. За ова зборуваат луѓе што многу подобро ги знаат приликите од мене во фудбалот. Тоа е јавна тајна, велат.

    Направена штета: Губење натпревари, лоши пласмани, лошо рангирање поради фудбалери со физикус што воопшто не одговара на барањата на фудбалот.
    Деморализирање на цели генерации навистина добри играчи кои ќе „кренат раце“ и ќе фатат некој трет пат, а оние што имаат можност ќе ја гледаат перспективата надвор од државата.
  • Правична застапеност
    И во правилниците на ФФМ стои дека мора да има 30% друга националност (веројатно се однесува само на Албанците) во рангирањата на годишно ниво. Ако вака идентификуваме квалитет во националниот и клубскиот фудбал тогаш актуелните слаби резултати се повеќе од логични.
    Пр. Се одбираат тројца најдобри фудбалети на годината, а еден од нив мора да биде од не македонска националност. Нека се прогласат сите тројца за најдобри и нека не бидат од македонска националност ако го заслужуваат тоа според модерните фудбалски метрики и норми. „Национална припадност“ некако не ми делува за критериум што може да помогне во контекст на идентификување и прогласување на квалитетот.

    Направена штета: Слаба игра, слаби пласмани затоа што репрезентацијата има послаби играчи и тоа поради тоа што некој припаѓа на ваква или таква национална припадност. Оние подобрите знаејќи ги приликите воопшто и немаат интерес за репрезентативниот состав, веројатно се деморализираат и се фрустрираат.
  • Спортска аналитика и спортска исхрана
    Фудбалот одамна не е само спорт. Се чини дека тој е многу повеќе бизнис отколку спорт. Оваа констатација се чини дека локалните досетливи типчиња со „Итар Пејо“ култура, што никогаш не сум ја сакал, погрешно ја разбрале па придонесуваат за уништување меѓудругото и на националниот фудбал преку лично профитирање за сметка на квалитетот и оние што може да го донесат во домашниот фудбал.
    Големите клубови и репрезентации се трудат да ги подобрат сите пропратни елементи за да имаат најдобри резултати, за да се натпреваруваат во најголемите натпреварувања каде се вртат и најголемите пари од кои фајде ќе видат сите, а најмногу македонскиот фудбал. Занимавајќи се со „Итар Пејо“ сценарија се нема многу снага и време да се мисли на работи како на пример на спортската аналитика.
    На кое ниво се третирани спортската аналитика и спортската исхрана и во репрезентацијата и во клубскиот фудбал? Дали и колку прави фудбалската федерација за систематско воспоставување на инфраструктура за спортска аналитика од која ќе има полза и клубскиот и националниот фудбал. Ова се перспективи кои во денешниот фубал и спорт воопшто се важни ако сакаш да бидеш меѓу најдобрите.
Верувам дека не е лесно, но ќе се најде ли во скоро време лидер што сериозно и искрено ќе се спротистави на овие лоши општествени навики и принципи на функционирање? Ако некој се доживува како таков го молам да делува скоро за да се порадуваме ние обичните смртници на фудбалски успеси од домашните тимови и репрезентативниот тим во скоро време? В-)

Tuesday, July 14, 2015

Со Перо Стефановски (Санаториум) за актуелната музичка состојба

Се потсетувам на „На работ на разумот“ и на првата половина на деведесеттите години од минатиот век. Во тој период јас со мојот средношколски другар Митре се идентификувавме преку панк музиката. Дел од пријателите го правеа истото но со звуците на метал групите. Да бидам искрен јас знаев не ретко да го пуштам албумот од Санаториум  и да го слушам со уживање. Се обидував на гитарата да „симнам“ и некоја од песните.

Добив желба да му поставам неколку прашања на Перо Стефановски - Шпирт, вокал и гитара во Санаториум. На мое големо задоволство Шпирт беше расположен да одговори на неколку прашања.

ВБУ: Во деведесетите на минатиот век кај оние што сакаа тврд гитарски звук актуелни беа „Санаториум“, „Сам во очај“, „Без разум и свест“, „Операција на мозокот“, „Сенка на смртта“ па „Удобенковчег“. 
Последнава година тоа е „Кажи не“, „Молк“ и „Молитва“. Дали и „Санаториум“ така жестоки и нескротливи кренаа раце и се препуштија на молењето? (форма на израз што ја опишува состојбата на немоќ, незнаење, откажување од обид за да се земат работите во свои раце?)

Перо Стефановски: Песните на Санаториум ја опишуваат и симболизираат реалноста, општествените појави, животот на обичниот човек, а поентите и пораките се глобални. Оставаме секој да ги разбере и почувствува песните и атмосферата на свој начин, во своја димензија, да се пронајде себе си. Така е и со „Молитва“. Обичниот човек секогаш е немоќен, инструмент на манипулација и интереси, секаде во светот. Чувството на немоќ кај многу луѓе е огромно. Политичките догми, контролата на човековиот ум и притисокот се големи. Луѓето живеат во страв. Тоа е исто како да сакате да скокате со падобран од многу голема височина. Кога ќе скокнете имате перцепција дека сте слободен како птица, летате, имате чувство на моќ, за подоцна да заклучите дека не ви се отвора падобранот, но веќе е доцна. Чувството е такво да само молитва ви остана. Тогаш навистина сте немоќни како единка нешто да направите. Состојба кога едноставно не можете да ги земете работите во свои раце. Има состојби кога некогаш можеби можете нешто да промените, но некогаш не.

ВБУ: Неодамна бев на концерт на САФ. Бројот на посетители беше како да има концерт некој меинстрим бенд со лесно певливи балалајки, а не хип хоп бенд со тешко сварлив бас и лирика. Прикаската за која САФ раскажува преку нивниот израз не е ни малку убава. САФ се легендарен домашен хип хоп бенд и се враќа во периодов веројатно затоа што чувствува потреба да им се придружи на сите оние од актуелната хип хоп сцена што раскажуваат за една вистина на денешницата што ја живеат. (Да Џака Накот, ЛД Пистолеро, Тонио Сан, Страјк со темна жичка во нивнот израз на чело со Страјк, но и оние од источната страна на Скопје што се чини научија во изразот да користат забава Тони Зен, Слаткаристика, ПукаКозметика)
„Санаториум“ е исто така легендарен бенд но стилски поразличен. Идентификувам заедничка потреба на ветераните да кажат нешто периодов, секој преку сопствената форма и начин на израз.
„Во тебе бес, во мене молк!“ Ова се впечатливи стихови од рефренот на последното сингл издание „Молк“. „Санаториум“минатото лето повикуваше на „молитва“, па потоа им кажа не на сите што треба, за неодамна да повика на прекин на молкот што веројатно трае предолго за многу општествени девијантни појави, деформации, аномалии и мизерни општествени вредности.
Каде се проблемите според тебе?

Перо Стефановски: Молк и бес се две различни чувства коишто некогаш се јавуваат заедно. Човекот чувствува бес, но молчи во немоќ да направи нешто. Но тогаш врие внатре во себе, а кога ќе пукне, кога ќе настане прекин на молкот може се да се случи, да настане експлозија. Проблемите се однесуваат на тоа што се загубени многу вредности или можеби одиме во некој правец којшто јас не го разбирам, не знам. Времето ќе покаже. Поделбите меѓу луѓето во општеството на наши и ваши, на подобни и неподобни, на патриоти и предавници, се доминантни. Политиката е примарен сегмент насекаде и длабоко навлезена во секоја пора. Луѓето се премногу оптоварени со политика. Истата е присутна насекаде. Се друго е во втор план. Години наназад воспоставена е некоја матрица од којашто според мене ќе треба многу време да излеземе. Од аспект на музиката, македонската сцена со чест на исклучоци речиси исчезна од медиумскиот простор, од интересот на медиумите. Сè се одвива на интернет. Политиката ги запоседна медиумите. Овде мора да се има предвид нивното влијание на луѓето и повеќедимензионалната функција којашто ја имаат.

ВБУ„Мрак“ ги издаде последните три песни на Санаториум на ЦД што се продава во локалните продавници за музика, но во исто време песните ги објавувате на вашиот веб сајт и се достапни во различен формат бесплатно. Јас сметам дека за музиката треба да се плати, па отидов да си го купам ЦД-то со последните три песни од „Санаториум“. На што е резултат тоа што ги објавувате песните слободни за преземање? Вашиот израз со гитарата во раце чини 0 денари ако некој сака да ви ги преслушува песните од дома, во кола или на работа? Сметате дека овој извор на заработка комплетно е исчезнат, па се трудите да заработите нешто од настапи/концерти?

Перо СтефановскиВоопшто целта не беше да заработиме од песните, ниту пак во денешни услови е возможно тоа. Едноставно тоа е подарок за фановите и оние коишто сакаат да ја слушаат музиката на Санаториум. Заради Интернетот, достапноста до песни, информации е голема. Сведоци сме дека сите секојдневно сме затрупани со секакви информации, па ниту можеме сè да видиме или пак да прочитаме. Музичката индустрија глобално гледано тоне надолу и се помалку е можно да се живее од музика секаде во светот со исклучок на бендовите коишто се во „big business“ елитата. Се јавува проблем на егзистенција на музичките артисти од продажба на албуми во целиот свет. Оттука илузија е песните да бидат достапни само преку ЦД или пак да се очекува нешто да се заработи од тоа. Единствено што може нешто да ги одржи бендовите во живот се концертите и продажбата на фан реквизити. Сеуште не е измислена опција „free download за маици, капчиња и сл. J. ЦД-то е исклучиво само за оние коишто сакаат во својата колекција, да го имаат како издание и ништо друго. Од тоа нема никаква заработка. Заработеното од концерти повторно го вложуваме во музиката, во опрема, студио. Ова го работиме затоа што го сакаме, заради нашите фанови, а денот кога имаме концерт е празник за сите нас.

ВБУПовеќето бендови од Македонија присутноста на веб ја решаваат преку едноставна страна на Facebook, bandcamp или некој трет сервис што овозможува објавување содржини за бендот. „Санаториум“ има сопствен домен и сопствен веб сајт што го ажурирате. Некој од бендовите велат, тоа ни е екстра трошок и бара дополнителен ангажман, многу повеќе отколку да сме на Facebook или некој друг сличен сервис.
Вие сте и на Facebook но имате и сопствен веб сајт. Каде ја гледате придобивката во тој контекст? Кој го одржува веб сајтот, Горан? (Горан Атанасов – тапанарот на „Санаториум“ – поради тоа што неговото формално образование е поврзано со информатичките технологии и сметачите)

 Перо СтефановскиВеб страната www.sanatorium.com.mk ја имаме одамна и како наша традиција ја задржавме и понатаму без оглед на трошокот за истата. Глупсон не е задолжен за веб страната иако е IT експерт. Истата ја ажурира Далибор Насевиќ којшто е наш пријател и фан на Санаториум уште многу одамна. Далибор има слобода во креацијата на веб страната и работи самостојно, а само кога самиот чувствува потреба за одредени аспекти се консултира со нас.

ВБУВо тебе бес, во мене молк! Во нас и бес и молк, ама кога ќе пукне, ќе се случи народ каков што веројатно никој не видел до сега. Ако нивото на толеранција е такво какво што е, огромно, очекувам нивото на реакција по поминување на тој праг на толеранција да биде исто толку жестока, каква што е и „Молк“.
Дали во некој од младите што го имаат истиот музички израз каков што го има Санаториум има ист толкав бес!? Кој од локалните бендови го изразува својот бес преку гитарите на начин на кој тебе ти се допаѓа?

Перо СтефановскиВо младите е енеригијата и прогресот. На нив останува светот. Ние биолошки можеби не сме веќе толку млади, но духовно сме сеуште млади и тоа е најважно,... Кога одиме на концерт, кога свириме, со истиот жар го работиме тоа како и пред многу години, како на почетоците. Од бендовите, на времето додека постоеа тоа беа Орион, сега се Смат, Верка, Hardfaced, Gears и многу други.

Информации за дел од дискографијата на Санаториум може да видите на ВБУ Музички Регистар.

Friday, March 27, 2015

Секс, дрога и мамата мамина на царот!


Вторник, 24.03.2015 Драмски Театар, ред трети, седиште број десет. Го сместив задникот на седиштето од Драмски во кое секогаш кога ќе седнам се чувствувам одлично без разлика што фотелјата во која сум навален не е толку удобна. Повеќе ми значи содржината пред очите, отколку удобното седло за задникот.

Чекав да почне „Секс, дрога и рокенрол“ во реализација на Ристо Алексовски (режија) и Сашко Тасевски (актер). Си велам, едно од подобрите сценарија за завршување на работен ден - имав среќа. Монодрама со Сашко, секогаш интересен во излагањата поради аполитичниот, експлицитен и сочен скопски израз како и поради храброста да коментира аномалии и дефекти на заедницата во која и јас живеам. Си велам, Сашко е среќен што го инспирираат ваквите состојби во општеството бидејќи не е премногу тешко да ги идентификуваш во секојдневието.

Умот ми шеташе лево-десно додека чекав да почне претставата, а тогаш го пуштија уснимениот вокал да не потсети дека треба да ги исклучиме омилените геџети за да не пиштат додека трае претставата. Јас моите „прозорци кон светот“ (Windows) ги заборавив во капутот што го оставив во гардеробата, па немаше потреба да интервенирам.

Претставата почна и заврши. Во основа ми се допадна. Си поминав одлични час и половина (вклучително и дремењето во фотелјата пред да почне претставата).
Актерот, според моето толкување, претстави неколку различни профили на луѓе што ги препознавам како вообичаени карактери во моето општестсво.
На почетокот на претставата Сашко глумеше просјак, поранешен затвореник што на крај од тој чин од претставата, просеше од публиката и бараше сожалување. Кога се симна од сцената меѓу луѓето и почна да им бара по некој денар, најпрвин оние во првите редови се насмевнуваа и се подместуваа во седиштата, веројатно чекајќи да заврши тој дел од сценариото, но кога Сашко повторно и повторно продолжуваше да им се обраќа на начин што повеќе не изгледаше воопшто на глума за овие да извадат некоја ситна пара од џебот, публиката почна да ги бара и отвара паричниците. Додека тој шеташе низ редовите седишта што му беа достапни и бараше сожалување и ситни пари од публиката, за миг како да препознав улога на актер од моето општество и симболика на состојбата во која оваа фела се наоѓа а која може да се поистовети со онаа на просјакот кога проси. (се разбира во поинаква позиција се оние што играат по тактиката)
Ми се допаднаа и останатите чинови од претставата и покрај тоа што препознавам несакани сцени од секојдневието во кои актерот потсети и на други вообичаени и мизерни карактери и препознатливи сценарија што ги има со почеста фреквенција од онаа што многумина што веќе побарале азил во друга држава можеле да ја издржат.
Oна што најмногу ми остави впечаток е финишот на претставата, поточно последниот лик. 
Во претставата Сашко глумеше просјак, сиромав, претставник од раководните структури во деловната заедница, некаква си рок ѕвезда (позната личност од естрадата), но последното претставување на актерот мислам дека беше негово лично претставување.

Последниот лик ми се чини дека беше тој самиот. Седнат на стол до еден голем Marlboro пепелник пред аудиториумот, народот, простата маса, курнаски скрстени нозе и запалена цигара за да даде на интензитет на курназлакот. Како не го носев апаратот со телеобјективот за да го усликам. Сашко седеше во стилот на: - СЕДИ СЕА ТУКА, ЈАС ДА ТИ КАЖАМ!
И мислам дека тука кажа тоа што всушност сам и сака да го каже, а и го кажува во друга форма одвреме навреме на различни медиуми. Ако тоа е дел од авторскиот текст за претставата, а не негова творевина, тогаш сигурен сум дека тој сто проценти се пронашол во овој дел од скриптата и ми се допадна и покрај тоа што беше критичен према публиката во која се најдов и јас, а која во таа ситуација беше претставник на народот/масата.
 
На целата екипа одговорна за реализација на оваа монодрама им посакувам многу успех.
Тебе Сашко ти посакувам многу успех во она што го работиш, без разлика дали додека скокаш по даските што живот значат или навечер кога штракаш по тастатурата на компјутерот додека ја пишуваш новата книга откако ќе ги заспиеш децата.

Ви препорачувам да ја погледнете претставата, можеби делови од нејзе ќе разбудат нешто во вас. Ако не повеќе, барем да ве охрабри да не преќутувате работи што не се за преќутување.

Sunday, November 30, 2014

Артикулирање на сопствените идеи за создавање сопствен бизнис на Codecamp 2014

 Секогаш е добро кога ќе се најдеш во круг на луѓе што припаѓаат на заедница на која припаѓаш и ти.

Вчера беше еден од тие денови, CODE CAMP 2014

По малку и ми е криво што неможев да ги следам во живо сесиите „Fifty shades of excellence in software development“ на секогаш одлично спремниот презентер Дејан Димитровски, „The future of Web and how Microsoft contributes towards it“ на фантастичниот Хајан Селмани, „Being an IT Consultat“, „“DevOps World” – Control Release and Post-Release Pipeline !“, па и онаа сесија за C# 6.0.
Морав да посветам време во саботата за да се подготвам за мојата сесија. (Кој не си ја завршил работата на време, ќе мора да работи во Сабота на 29.Ноември, наместо да ужива)

И оваа година на мое големо задоволство организаторот на настанот (раководното тело на .NET User Group-ата од Македонија) ја прифати мојата тема, па јас имав шанси да зборувам за нешто што ми е еден од интересите последните година, две, а тоа е артикулирање на бизнис идеите. (честитки за организацијата дечки)

Би сакал уште еднаш да им се заблагодарам на посетителите на сесијата на која бев говорник.

Презентацијата може да ја превземете овде.

Следат клучните точки од сесијата:

Артикулирање на сопствените идеи за создавање сопствен бизнис - Едиција за софтверски инженери

Зошто најчесто плановите за производ / сервис не успеваат?
Затоа што се трошат ресурсите пред да се најде вистинкиот деловен модел што функционира.

Ти, инвеститорот и клиентот
Инженерските профили обично заглавуваат со техничкото решени, а ниту инвеститорот ниту клиентот не го интересира колку нови технологии се користени и колку тоа добро е организиран кодот.


Инвеститорот, го интересира кога и дали ќе може да си ги врати парите што ги инвестирал и колку профит може да направи. Клучни точки за да дојде до овој заклучок се:
  • колкав е пазарот за поизводот
  • од каде ќе доаѓаат парите
  • како ќе се оствари предност пред конкуренцијата
  • кои се метриките на успех преку кои ќе може да се следи исполнувањето на деловниот модел
Клиентот, го интересира да си го реши својот проблем, затоа тој купива некаков производ/услуга. Еве што примарно го интересира клиентот:
  • Специфично решение за неговиот проблем
  • Колку пари чини решението
Деловен модел наспроти деловен план

  • Создавањето деловен план обично трае со недели, можеби месеци.
  • Не постои идеален план, особено не што ќе го направиш и документираш како план бр.1 за да можеш да го реализираш и да имаш успешен производ
  • Скицирај ја идејата на една страна со најклучните точки. Многу полесно и побрзо се следи, се споделува и се разбира.


Основен процес за разработување на идејата
  • Документирај го модел 1
    Ова би требало да трае не повеќе од неколку часа, евентуално неколку дена.
  • Идентификувај ги најголемите ризици (клучните цели)
    Секогаш е важно да ги приоретизираш активностите што треба да се превземат. Оние најризичните за моделот треба да бидат први во листата активности
  • Тестирај ги хипотезите дефинирани во моделот
    Она што е дефинирано во моделот треба да се провери и да се потврди. Тоа не се прави сам со себе пред компјутер или пред табла за пишување со тимот од 2-3-ца луѓе. Тоа се прави надвор, во комуникација со многу други луѓе.
    По тестирање на хипотезите преку различни експерименти, ажурирај го моделот соодветно.

Ова претставува основниот процес на создавање модел што функционира: скицирај каква идаја имаш, идентификувај што е најважно за моментот, провери го тоа што си го дефинирал преку експерименти. Се ова треба да се случува во релативно краток временски период (денови или недели).

Клучни предизвици при креирање на модел 1
  1. Дефинирање на метрики за успешност
  2. Фокус на првите клиенти (Early Adopters)
  3. За една идеја добро е да се има повеќе различни модели
  4. Специфицирање на конкретни проблеми, не апстрактни
  5. Размислувај за предностите (Unfair advantages)
  6. Создавање специфично решение што можеш да го понудиш
  7. Снемување ресурси пред да се идентификува успешен модел
  8. Немање канали за комуникација со клиенти
  9. Хоби наспроти Бизнис
  10. Вљубување во своето решение
 

Tuesday, October 7, 2014

Со Тони Зен за хип хоперските работи, врвовите и созревањето

Ми текнува на „Интелект“, поточно на видео спотот за оваа песна. Во најмала рака интересно направен видео спот (нешто ново и поразлично на тогашната домашна музичка сцена), а телевизијата уште еднаш се потврди како моќен медиум преку кој јас разбрав за Тони Зен.
Пет албуми. Два на „Урбана Димензија“, и три на Тони Зен. Последниот албум на Тони Зен со назив „Микро скопски организми“ е промовиран некаде во Октомври 2013. На овој албум се наоѓа „под контрола“.
Оваа песна е изненадување за мене. Не очекував дека некој со толкава присутност на нашите медиуми и популарност ќе направи песна преку која ќе пренесе видување, а резултатот од тоа ќе биде како да си ја сечеш гранката на која седиш. Се појави песната и спотот (а во оваа прилика би ги спомнал и песните „Назад“, „Зошто?“ и „Добродојде“ од истиот албум), доби награда за најдобар спот на „Златна Бубамара на популарноста“ и Тони Зен го снема... медиумски.

Што му се случи на Тони Зен па направи нешто како „под контрола“? Од песни за маалото, улицата, „лошите девојки“, конкурентските хип хоп бендови, пријателите од Ново Лисиче (будало) и Лупус, направи песна што од main stream популарноста го вратија во маргиналната хип хоп суб-култура на источната периферија од главниот град, што на крајот на денот е во суштината на Хип-Хоп-от.

ЈАС: Што му се случи на „Суперзен?

ТОНИ ЗЕН: Суперзен ја исполни мисијата, ја заврши неговата работа. Еволуираше и премина во микроскопски организам.

ЈАС: Микро скопски организми“ според моите скромни аудио инженерски познавања има одлична техничка реализација (нема да спомнувам дали лично мене ми се допаѓа семантиката на тој производ), а сепак неговата промоција и медиумска покриеност не беше и не е како онаа за „во мој стил“.
Ги држам в рака двата албума (а што да правам и јас патам од соништа иако имам редовна несоница – www.muzichkiregistar.com) и „во мој стил“ издаден за „Јованов Рекордс“ и „Микро скопски организми“ на „СТ продукција“ и ги разгледувам. На првиот наредени лого типови од неговите поддржувачи, трипати повеќе од овој вториот.
Добро го знам чувството кога нозете ти се враќаат назад кога наутро одиш на работното место во кое би фрлил бомба. Што е тоа што тебе ти ги враќа нозете од врвот, ако твојата работа значела искачување на музичкиот врв во Македонија!? Што осети ти на своја кожа за потоа да внимаваш постојано? Селска приредба?! за која говореше и Столе Попов неодамна на и за филмскиот фестивал „Браќа Манаки“! Тоа ли е чувството на „врвот“?


ТОНИ ЗЕН: „Микро скопски организми“ според мене е мојот прв албум затоа што пред се претставува идеја позади која има концепт, за разлика од претходните. Медиумската помпа за овој албум не постои затоа што јас така одлучив. За претходните албуми имаше многу повеќе маркетинг затоа што бев со продукциски киќи, а овој пат сè беше направено во сопствена режија и немав никаква продукција позади мене и моите ставови. Стерео рекордс (stereo records) на Нино Васков помогна за реализација на албумот, а „СТ продукција“ за издавањето.
Кога созреваме воедно и се будиме и сонот за искачување на некаков врв завршува. Сме се искачиле, сме виделе што има горе, сме ги осетиле на кожа сите пречки, се враќаме доле и раскажуваме како било. Освојувањето на таквиот врв за мене е една илузија, игра и визуелизација внатре во умот што излегува и надовр од него за да видат останатите битија што сум „крпел“ во подсвеста. Но сето тоа е потреба на егото.
Вистинскиот јас ги сака вистинските природни врвови и е на пат да ги посетува и биде во хармонија со нив.

Слаткарот им се обрати на најмладите со песната
„Дими Џам“, па им се извини за непристојноста
додека овие го гледаа со восхит, веројатно неразбирајќи
за што се работи.

ЈАС: Конкурираше на програмата на Министерството за култура преку која се стимулира креирање музички дела што промовираат семејни вредности и многудетни семејства (Се прашувам, како ли јас со моите аматерски електро инструментали да се изразам за да докажам дека си ги сакам двете деца и жената и дека се трудам да ги научам на вредности што ќе им помогнат да учествуваат во градење на здраво општество, па и јас да соберам нешто ситни народни пари?).
Колку што прочитав во еден пишан медиум те одбиле? Со кои песни конкурираше на оваа програма? Минатиот викенд имаше некаков настан во градскиот парк на кој се дереа преку разгласот и повикуваа да правиме многу деца, а од кога си отидоа гласноговорниците се качија на бина дел од актуелните изведувачи, меѓу кои и другар ти Слаткарот. Тој им ја изрецитира Дими Џам“ на собраните дечиња како поддршка на настанот што требаше да ги промовира семејните вредности и многудетните семејства. %-o (За воља на вистината, Слаткарот скоро да се извини за песната. Кажа дека да знаел дека ќе имало многу деца, немало да ја пее таа песна. Дали воопшто им кажуваат каде ќе настапуваат и што е поводот, а артистиве изгледа не ни прашуваат каде треба да настапат и пред кого? Или ништо од тоа не е важно? %-o Што вели Чорба, важно је само добро се зезати)
Ова ли е врвот што во моментов го ужива Тајзи од кој ти се врати назад па им пренесуваш искуство на останатите и ги одвраќаш од „врвот“? Има ли некој нормален у контрола на квалитет што нешто гледа, таму на „врвот“?
Се надевам децата не успеаа да разберат многу од песната на Слаткарот што BTW е фантастична според мојот вкус, а и искрена е, од срце, тоа секогаш се препознава. Барем така ја чувствувам јас, за разлика од онаа „Среќа“. (што велат во Струмица: „НЕ БИВА!“)

ТОНИ ЗЕН: За конкурост, несакав да конкурирам меѓутоа блиските пријатели и соработници ме убедија дека треба да го сторам тоа затоа што заслужувам некој денар од ваквите проекти, за кои лично сметам дека требаше одамна да им текне да ги направат и да ги поддржат музичките артисти на ваков начин. Јас не добив ништо, најверојатно затоа што има други пред мене во редот кои се побитни, но мене тоа не ми пречи. Повеќе ме загрижува сознанието дека има многу квалитетни млади алтернативни артисти кои неможат да скрпат ден за ден и неможат да бидат слушнати и видени, а ја сакаат музиката и уметноста. Мислам дека на тоа треба да се обрне повеќе внимание, а не со ваква помош да се помага на веќе популарните музики изведувачи.

Што се однесува до настанот на кој што си присуствувал, неможам да дадам мислење освен тоа што можам да ти кажам дека сум учествувал на еден куп такви настани и знам како му е на Марко и на Тајзи, тоа е. Такви настани имало и ќе има, артистите на таквите собиранки и пропаганди се само алатка за да ја анимираат публиката.

ЈАС:  Кој води на оваа денешница? Западна „обала“ (Легијата и целата нејзина декомпозиција) или источна „обала“ (Токсикологија и сите фракции)?

ТОНИ ЗЕН: За ова прашање треба да се направи една анкета меѓу народот. :) Мислам дека за такви податоци не се замара ни едната ни другата „обала“. Ние само сакаме да создаваме песни и да ги пласираме во јавност. Целта ни е да се прошири муабетот за хип хопот како урбана суб-култура, без разлика кој води или кој е подобар или кој има бољи траки. Сепак мислам дека заедничката цел е остварена, хип хопот го има за секого и насекаде.

ЈАС:  Навистина ли мислиш дека сите сме исти!?

ТОНИ ЗЕН: Да, исти хибриди. Исти биолошки компјутери само различно програмирани.

ЈАС:  На последниот албум „Микро скопски организми“ автор си на музиката и аранжманот на неколку песни. Што користиш од инструменти и алатки за создавање на музиката?

ТОНИ ЗЕН: Основната идеја ја поставувам во Acid на Sony, па после сето тоа се префрла во Cubase во студиото кадешто се снимаат вокалите, па се микса и се прави мастеринг на песната. Тоа е веќе работа на музичкиот продуцент кој е одговорен за финалниот звук на песната. Јас употребувам исклучиво семплови, додека музичкиот продуцент на „Микро скопски организми“ Нино Васков користи исклучиво инструменти.

ЈАС: Зошто повеќе не постои www.tonizen.mk? Профилот на Facebook треба да е негова замена? Дали знаеш дека од 1-ви Ноември годинава Facebook планира да почне да наплатува за корисниците (околу 3 долара месечно). Ќе имаш ли тогаш Facebook профил ако тоа се случи или !?

ТОНИ ЗЕН: Во модерно време ретко кој артист има интернет страница. Испадна дека е трошок па ај сите гага профили или фан бази на Facebook, Instagram, Twitter и така натака. Доколку се наплаќа и Facebook, ќе се појави нешто ново што е бесплатно па најверојатно сите ќе се „преселат“ таму. :) Незнам што да мислам за ова, искрено. Најверојатно ќе најдеме начин и пат како да стигнеме и допреме до луѓето.

ЈАС: Дали доколку има локален сервис што ќе продава музика во дигитален формат(MP3) би склучил договор со сервисот за да се продава твојата музика? (Веруваш ли дека вреди да се направи таков договор? Дали мислиш дека некој би купувал MP3-ки во оваа наша државичка а и нашата дијаспора кога знаат дека може да ги најдат за џабе?)

ТОНИ ЗЕН: Се ќе направам само да знам дека пораката што ја испраќам ќе допре до масата. :)

ЈАС: Кога последен пат си купил музички медиум од некој свој колега музичар?

ТОНИ ЗЕН: Обично си ги разменуваме албумите, ретко кој купува. :)

ЈАС:  Дали професионално се бавиш со создавање музика и изведување? (Дали заработуваш за живот од тоа?)

ТОНИ ЗЕН: Сега за сега заработувам и живеам само од тоа и сметам дека мојот пристап кон музиката, кон нејзиното создавање и изведување, од секогаш бил професионален.

ЈАС: Ако навистина постои „Суперзен“ и може да го врати времето како што тоа го направи Супермен, дали повторно би ја издал „под контрола“ со спотот?

ТОНИ ЗЕН: Би ја направил, само со поинаква музика и уште поквалитетен спот. :) Второто продолжение од „Под контрола“ веќе постои и се вика „Прљаво на Балкан“ заедно со Сиги. Исто така се спрема и видео спот.


Дополнителни ресурси што би можеле да ви бидат интересни:

Friday, August 8, 2014

Аполонија Мармаладова

Еден расказ „Аполонија Мармаладова“ од лектира за трето одделение.

книга: Приказни по телефон
автор: Џани Родери

 
Во Сант Антонио, на езерото Маџоре, живеела една женичка која толку убаво умеела да прави мармалад, што нејзината услуга ја барале и во Валкувија и во Валтравија и од Вал Дументина и од Вал Поверина.

За време на сезоната луѓето доаѓале од сите долини, седнувале на оградата да му се љубуваат на езерото, си откинувале по некоја малина од грмушките и ја викале женичката која умеела да прави мармалад.
  • Аполонија!
  • Што има?
  • Ќе ми сварите ли мармалад од боровинки?
  • На драго срце.
  • Ќе ми сварите ли мармалад од црни сливи?
  • Веднаш.
Таа женичка, Аполонија, имала просто златни раце и правела највкусни мармалади во областа на Верезе и на Кантона Тичино.
  • Аполонија, ќе ми направите ли мармалад?
  • Од ежиња?
Еднаш кај неа тошла една жена од Аркумеџа, толку сиромашна што за мармалад немала дури ни ќесе со кајсии и затоа патем си го наполнила скутот со зелени костени, што прилегале на ежиња.
  • Немам друго...
  • Добро, ќе се обидам.
И Аполонија така се зафатила што од зелените костени направила чудесен мармалад.
Другпат таа женичка од Аркумеџа не нашла дури ни костени, зашто паѓајќи, сувите лисја ги покриле. Затоа пристигнала со полн скутник коприви.
  • Аполонија, ќе ми направите ли мармалад?
  • Од коприви?
  • Не најдов друго...
  • Ех, добро, ќе видиме што ќе излезе.
И Аполонија ги зела копривите, ставила шеќер, ги сварила како што знаела и направила таков мармалад, да си ги лижеш прстите.
Зашто таа женичка, Аполонија, имала златни раце и би можела да направи мармалад и од камења.
Еднаш оттаму минал императорот, па и тој побарал да го проба мармаладот на Аполоноја. Таа му подала една чинија, но императорот по првата лажица се намуртил, зашто внатре била падната една мува.

  • Ме одвраќа – рекол императорот.
  • Ако не е вкусен мармаладот, мувата немаше да падне внатре – рекла Аполонија.

Но  императорот веќе се разгневил и им заповедал на војниците да ѝ ги пресечат рацете на Аполонија.
Тогаш луѓето се побуниле и порачале да му кажат, ако ѝ ги пресечат рацете на Аполонија, тие ќе му ја пресечат круната заедно со главата, зашто императорски глави се наоѓаат под пат и над пат, но раце како на Аполонија, поскапи се и поретки.
И императорот требало да ги обере крушите...

Wednesday, June 18, 2014

Аудио миксање кај локалните и националните телевизии

Незнам за тебе, ама мене ужасно ми смета разликата во гласноста на аудио сигналот помеѓу емисија и рекламен блок.
Има ли некој што се грижи за ова во телевизииве, односно има ли некој што го нивелира волуменот на звукот за да ги доведе до приближно иста гласност емисиите на телевизииве?

Обично рекламите се изјачани до максимум, а остатокот од програмата е тивок, па со далечинското сум како пред стариот добар флипер кога ја играм атлетиката "Hyper Olympics".
Има ли диџеи во телевизииве што ги миксаат аудио каналите на видео секвенците за да нема голема разлика во гласноста?

Over & Out